Yapay zekâyı ilk kullandığımda hayatımın bu kadar büyük bir parçası olacağını düşünmemiştim. Açıkçası sadece merak etmiştim. Bugün ise öğrenirken, üretirken ve yeni fikirler geliştirirken en sık başvurduğum araçlardan biri.

Her Şey Basit Bir Soruyla Başladı

ChatGPT'yi ilk kez üniversitenin ilk yıllarında, arkadaşlarımın sürekli ondan bahsettiği bir dönemde duydum. Herkes bir şeyler deniyordu. Kimi ödevlerini soruyor, kimi şiir yazdırıyor, kimi de yapay zekânın ne kadar ileri gidebileceğini test ediyordu.

Benim ilk deneyimim ise oldukça sıradandı.

Bir ders için hazırladığım sunumun giriş bölümünü bir türlü toparlayamıyordum. Ne anlatmak istediğimi biliyordum ama düşüncelerimi düzgün bir metne dönüştüremiyordum.

ChatGPT'ye yazdığım ilk sorulardan biri şuydu:

"Bu konuyu daha anlaşılır ve etkileyici bir şekilde nasıl anlatabilirim?"

Birkaç saniye içinde karşıma çıkan metin beni şaşırtmıştı. Mükemmel değildi, hatta bazı cümleleri değiştirmem gerekiyordu. Ama kafamdaki dağınık fikirleri düzenlememe yardımcı olmuştu.

O gün yapay zekâyı ilk kez gerçekten işe yarar bir araç olarak gördüm.

Meraktan Alışkanlığa

Başlangıçta ChatGPT'yi çoğunlukla ders çalışırken kullanıyordum. Anlamadığım konuları daha basit şekilde açıklamasını istiyor, uzun metinlerin özetlerini çıkarıyor ve sınav öncesi kendime küçük testler hazırlatıyordum.

Zamanla sorularım da değişmeye başladı.

Eskiden "Bu konuyu açıklar mısın?" diye sorarken artık "Bu konuyu gerçek hayattan örneklerle anlat, ardından bilgimi ölçmek için beş soru hazırla." demeye başladım.

Bir noktada fark ettim ki aldığım cevapların kalitesi, ne sorduğumla doğrudan ilişkiliydi.

Yapay zekâyı kullanmayı öğrenmek, aslında doğru soruları sormayı öğrenmekti.

Tabii her şey kusursuz ilerlemedi. Bazen yanlış bilgiler verdi, bazen var olmayan kaynaklar önerdi. İlk zamanlarda cevaplarına gereğinden fazla güvendiğim de oldu.

Bu deneyimler bana önemli bir alışkanlık kazandırdı: Yapay zekânın verdiği cevabı son bilgi olarak değil, araştırılması gereken bir başlangıç noktası olarak görmek.

Peki Bugün Nasıl Kullanıyorum?

Artık yapay zekâ benim için yalnızca ChatGPT'den ibaret değil.

Farklı araçları farklı ihtiyaçlarım için kullanıyorum. Araştırma yaparken kaynakları karşılaştırıyor, yeni bir proje fikrim olduğunda alternatif yaklaşımlar geliştiriyor, kod yazarken karşılaştığım hataları anlamaya çalışıyorum.

Özellikle bir şeyler üretirken oldukça işime yarıyor.

Örneğin yeni bir proje üzerinde çalışacaksam önce fikrimin eksik yönlerini sorgulamasını istiyorum. Ardından yapılacak işleri küçük adımlara bölüyor, bir çalışma planı oluşturuyorum.

Bazen de saatlerce uğraştığım bir problemi farklı bir açıdan görmemi sağlıyor.

Ama değişmeyen bir şey var: Son kararı hâlâ ben veriyorum.

Çünkü yapay zekâ ne kadar gelişirse gelişsin, ortaya çıkan işin doğruluğunu kontrol etmek ve neyi neden yaptığını bilmek benim sorumluluğum.

En Büyük Değişim Araçlarda Değil, Bakış Açımda

Yapay zekâyla tanışmadan önce bir projeye başlamak bazen gözümde büyüyordu. Nereden araştırma yapacağımı, hangi kaynaklara bakacağımı veya ilk adımı nasıl atacağımı kestiremiyordum.

Bugün her şeyin cevabını bildiğimi söyleyemem. Ancak nereden başlayacağımı bulmak çok daha kolay.

Belki de yapay zekânın bana kattığı en önemli şey bu oldu: Bilmediğim bir konuda denemeye başlamak için daha fazla cesaret.

İlk gün yalnızca bir sunumun girişini yazabilmek için açtığım ChatGPT, bugün öğrenme ve üretme sürecimin bir parçası.

Ve düşündüğümde, bütün bu yolculuk tek bir soruyla başladı.

Şimdi merak ettiğim şey ise yapay zekânın benim için daha neler yapabileceği değil, benim onunla daha neler üretebileceğim.

Blog

Sonuçlar

İlk AI Hikâyem: Bir Soruyla Başlayan Yolculuk